Woensdag 7 februari 2018

Laat de tekst voorlezen

NABESTAANDEN WETEN VAAK NIET GOED HOE ORGAANDONATIE WERKT.

bron: Redactioneel/RTLnieuws.

door: Carlijn de Groot.

Gisteren werd in de Eerste Kamer opnieuw gesproken over de donorwet. De voorlichting over wat je als donor of nabestaande te wachten staat, kan beter. "We weten allemaal dat je als orgaandonor iets goeds doet, maar over hoe het precies in zijn werk gaat als het eenmaal zover is, bestaat nog veel onduidelijkheid."

Dat zegt de Hilversumse Timna Rauch (33) tegen RTL Nieuws. Haar moeder overleed vijf jaar geleden plotseling aan een hersenbloeding en was orgaandonor.

Transplantatiecoördinator.

"Ik wist dat ze geregistreerd stond als donor. Op het moment dat de artsen constateerden dat ze niets meer konden doen, werd een zogeheten transplantatiecoördinator ingeschakeld. Die ging kijken welke organen geschikt zijn, en overlegde met ons als nabestaanden hoe we er over dachten."

Al snel bleek dat, behalve haar hart, alle organen van Timna's moeder geschikt waren voor transplantatie. "Haar nieren, longen, huid en lever zijn gebruikt voor transplantatie, en haar alvleesklier is gebruikt voor onderzoek." Het hoornvlies van Timna's moeder was ook geschikt, maar haar tante vond dat toch lastig en twijfelde of ze dat wilde. "De transplantatiecoördinator zei toen meteen: dan doen we het niet, we gaan daar niet verder over nadenken, het is goed zo."

Intensief traject.

Veel mensen weten volgens Timna niet precies wat hen te wachten staat als een geliefde overlijdt die zich geregistreerd heeft als orgaandonor. "Heel veel informatie over orgaandonatie is gericht op hoe het voor de ontvanger van de organen is. Daardoor weten veel mensen niet hoe het in z'n werk gaat bij de donor. Ik dacht van tevoren ook dat het veel sneller zou gaan en dat we veel minder betrokken zouden worden bij het proces. ​Maar er zat best een intensief traject aan vast en er kwam meer bij kijken dan ik dacht."

Om meer mensen te vertellen hoe orgaandonatie is voor een nabestaande, geeft Timna lezingen op middelbare scholen.

Littekens op buikhoogte.

"Ik denk dat de voorlichting op voorhand, dus al op het moment dat de keuze gemaakt moet worden om wel of geen donor te worden, beter kan. Er moet meer informatie beschikbaar komen over hoe het na iemands overlijden dan precies verder gaat."

Volgens Timna zijn er drie zaken waar je rekening mee moet houden als nabestaande. "Vanwege de operatie zijn er natuurlijk littekens, maar die zitten op buikhoogte, dus iemand kan gewoon opgebaard worden. En normaal gesproken gaat een lichaam vrijwel direct na overlijden naar de begrafenisondernemer, maar omdat er veel onderzoeken en een operatie nodig zijn, duurt dat langer."

'Er was tijd om te overleggen'

Ook kun je als nabestaande geen afscheid nemen van een 'warm' lichaam. "Omdat je geliefde geopereerd moet worden, kun je er niet bij zijn als diegene daadwerkelijk zijn laatste adem uitblaast. Dat is natuurlijk gek, maar ik had op een eerder moment al afscheid genomen van mijn moeder en het maakte voor mij daarom weinig verschil. Maar ik kan me voorstellen dat het voor een ander moeilijker is."

Timna kijkt met een fijn gevoel terug op de gang van zaken rond de orgaandonatie. "Natuurlijk, er moest snel gehandeld worden, maar ik had wel de indruk dat er tijd was om te overleggen. Ik kan alleen voor mezelf spreken, maar ik ben heel blij met hoe het destijds gegaan is en dat mijn moeder na haar overlijden anderen heeft kunnen helpen."

'Orgaandiefstal'

Niet bij iedereen verloopt de voorlichting rond orgaantransplantaties even goed. Zo wisten de ouders van de in 2011 omgekomen Sophie Kroone niet dat bij het doneren van nieren ook aderen en een deel van de milt worden weggenomen. De ouders sleepten daarom de transplantatiechirurg voor het tuchtcollege vanwege orgaandiefstal.

Het tuchtcollege stelde vast dat de transplantatieprocedure correct was uitgevoerd, maar vond wel dat de voorlichting tekort was geschoten. De ouders waren niet uitgebreid genoeg voorgelicht.

'Heel naar om hem steeds witter te zien worden'

Ook Riny van der Meer had beter ingelicht willen zijn toen zij toestemming had gegeven om de organen van haar 13-jarige zoon af te staan. "Toen hij werd doodverklaard, werd er veel bloed voor onderzoek bij Jeroen afgenomen", vertelde ze in december vorig jaar aan RTL Nieuws.

"Het was heel naar om hem steeds witter te zien worden. Na zes uur mochten we afscheid nemen. Toen de machines werden stopgezet en hij was overleden, werd hij meteen in dekens gewikkeld en weggereden naar de operatiekamer."

Niet bij moment van overlijden.

Orgaandonatie heeft ook een grote invloed op het rouwproces. Anjo kan daarover meepraten. Haar man werd in 2009 hersendood verklaard en zij stemde in met orgaandonatie. Ze vond het achteraf moeilijk dat zij niet bij het moment kon zijn waarop hij overleed. "Je merkt dat je afscheid neemt van een warm lichaam", zei ze eerder tegen RTL Nieuws.

"Mijn man overleed op de operatietafel, toen zijn hart werd uitgenomen. Ik ben daar niet bij geweest. Dat is een gemis geweest, daar heb ik veel last van gehad."

Volg ons op:

Meer nieuws vandaag:

Afgelopen week:

Deze website is een dienst van:

HN heeft de ANBI-status:

IBAN: NL09RABO0158802764

[Kijk hier voor alle mogelijkheden]

HN-nieuwsbrief December

Handicap Nationaal

Otto Copesstraat 83

5213 GK 's-Hertogenbosch

Telefoon: 06 - 123 90 746

Fax: 073 - 850 81 88

E-mail: info@handicapnationaal.nl

IBAN: NL09RABO0158802764

KvK Nummer: 51372266

RSIN Nummer: 823247521

GeefGratis Nummer: 5105

Impressum

Deze website gebruikt cookies en vergelijkbare technologieën onder andere om u een optimale gebruikerservaring te bieden.